من فکر میکنم تمامی پدیدههای هستی نهتنها واداشتهاند به دگرگون شدن، که اراده و یا حتی تمایل به حالتی غیر از این، برایشان ناشدنی و ناممکن است؛ و همچنین فکر میکنم تمامی پدیدهها واداشتهاند به اثرگذاری و نمایاندن تئوریِ(تئوریهای) دگرگونی خود به پدیدههای اطرافِ خود (= و زمان اینگونه میگذرد).
از این رو -سادهاندیشانه- تعاریف و مفاهیم را محرز و یکتا دانستن، عدم توانایی ماست در درست دیدنِ خودمانْ حتی (= و کجفهمی ما از چگونگی گذر زمان).
پس از این رو هرآنچه که تحتعنوان فرماننامه و دادنامه و سوگندنامه، بیش از یکمرتبه میتواند دایرهی مطلوبِ عمرِ خود را دور بزند و بهرَنج باقی بماند: افسونی غیرطبیعیست و انحرافیست خطرناک (= برای متوقف کردن زمان)، از جانب تفکری معیوب -و یا شاید دسیسهگر- که حتی خود را هم نمیتواند درست ببیند.
چهلطفیست در بیحرکتی؟ و مگر نهاینکه جهان، اگر متوقف شود، از گوشَش خون خواهد چکید؟ #مهسا_امینی
I think that all phenomena of existence are not only compelled to transform, but that the will—or even the inclination—to be in a state other than this is, for them, impossible and inconceivable; and I also think that all phenomena are compelled to affect, and to reveal the theory (or theories) of their own transformation to the phenomena around them (= and this is how time passes).
Therefore, to -simplistically- regard definitions and concepts as certain and singular is our inability to see even ourselves clearly (= and our misunderstanding of how time passes).
And so, whatever, under the title of decrees, judgments, and oaths, can circle the desired span of its own life more than once and remain in existence: is an unnatural enchantment and a dangerous deviation (= with the intent of stopping time), coming from a flawed -or perhaps conspiratorial- way of thinking that cannot even see itself clearly.
What pleasure is there in stillness? And is it not that the world, if brought to a halt, will have blood dripping from its ear? #Mahsa_Amini
2556 num s
